1978 ve 1988 yıllarında Türk Tabipleri Birliği tarafından gerçekleştirilen İşçi Sağlığı Kongreleri’nin ardından, 1998’de TTB, Türk-İş, DİSK, KESK ve TMMOB tarafından 3. Ulusal İşçi Sağlığı Kongresi gerçekleştirilmişti. Bu kongrelerin dışında TMMOB bünyesinde odalar tarafından işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin kongreler ve etkinlikler düzenlenerek konuya ilgi canlı tutuluyor. Uzun bir aradan sonra ortak olarak bir kongre gerçekleştirildi. İşçi Sağlığı ve Güvenliği Kongresi’nin ana teması “esnekleşme ve işçi sağlığı” olarak belirlendi.

 

Mevcut emek ve meslek örgütleri içinde ilerici bir pozisyona sahip olan 4 örgütün oluşturduğu Düzenleme Kurulu, bu kongreyi 3 günlük bir faaliyet olarak görmediğini her zeminde belirtti. Kongrenin hazırlıklarından başlayan ve sonrasında da devam edecek bir faaliyetin parçası olarak Kongre süreç ele alındı. Ön süreçten başlayarak yerellerde çalıştaylar yapılması, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanlarında ortak örgütlenmelerin oluşturulması hedeflendi ve bu konuda “Meclis” formu üzerinde duruldu. 

 

Eylül ayında İstanbul’da gerçekleştirilen 19. Dünya İş Sağlığı ve Güvenliği Kongresi, bünyesinde emek yanlısı bazı sendika ve meslek örgütlerini de barındırmasına karşın esas olarak hükümetin şov, sermayenin reklam yaptığı bir etkinlik oldu. Ankara’da dört örgüt öncülüğünde gerçekleştirilen İşçi Sağlığı ve Güvenliği Kongresi ise işçileri sadece eğitilecek varlıklar olarak gören egemen bakış açılarını sorgulayan sunumlardan, kadınların sunumlarına ayrılmış oturumlara, iş cinayetlerinde yakınlarını kaybetmiş olanlardan salonda asılı çok dilli pankartlara kadar pek çok yönüyle ezilenlerin kongresi olma niteliğini taşıdı. 

 

Kongre, ilerici örgütlerin bu alandaki uzun dönemdir zayıf olan çabalarının yansımalarını da yaşadı. Somut atılacak adımlar konusunda pek fazla öneri gelmedi. Ancak, Kongre teoriyle pratiğin birbirini besleyerek gelişebileceği bir süreç için bir adım oldu. 

 

Sonuç bildirgesi için buraya tıklayınız.